23 Μαρ 2017

ΛΙΣΑΒΟΝΑ: Η ΕΠΤΑΛΟΦΟΣ ΘΑΛΑΣΣΟΚΡΑΤΕΙΡΑ


"Τελικά, η Ιβηρική μού πάει πολύ"!
Αυτή η σκέψη που έκανα πολλές φορές κατά την πτήση της επιστροφής στην Αθήνα, είναι μάλλον ο καλύτερος τρόπος να αρχίσω να σας λέω για το όμορφο ταξίδι μου στην πρωτεύουσα της Πορτογαλίας.

Δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, μετά το ταξίδι μου στη Βαρκελώνη, που αποφασίζω να βρεθώ, μήνα Ιανουάριο, στην ίδια γωνιά της Ευρώπης και όλα με έχουν αποζημιώσει με τον καλύτερο τρόπο. Ο γλυκός, για την εποχή, καιρός, η εξίσου θερμή αύρα, οι άνθρωποι. Δεν ξέρω, μπορεί απλά να έχω σταθεί τυχερός, όπως δε στάθηκα, ας πούμε, στο αντίστοιχο χειμωνιάτικο ταξίδι μου στο Βελιγράδι.

Η μέρα του ταξιδιού έδειξε τις θετικές της διαθέσεις από την απογείωση κιόλας από το "Ελευθέριος Βενιζέλος". Ο εξαιρετικός ουρανός με τα ολοκάθαρα σύννεφα, η θέα της Αθήνας από ψηλά και αργότερα οι χιονισμένες κορυφές των βουνών, τα νησιά στη Μεσόγειο σαν πετράδια που στολίζουν ένα εντυπωσιακό μπλε φόρεμα, όπως φαίνονται από ψηλά. Για πολλούς ανθρώπους η θέα από το αεροπλάνο είναι πάντα η ίδια, προσωπικά, ίσως επειδή αγαπώ πολύ τα αεροπλάνα, πάντα βλέπω τη θέα διαφορετική, νέα και συναρπαστική σε κάθε πτήση.

Φθάνοντας στη Λισαβόνα, κατευθύνθηκα αμέσως και πολύ εύκολα, με το μετρό, στην περιοχή Σάντα Απολονία, όπου θα έμενα για τις επόμενες πέντε μέρες.

Tip: Το μετρό της Λισαβόνας, με τέσσερις γραμμές και 55 σταθμούς, καλύπτει σχεδόν όλη την πόλη και είναι ο πιο αξιόπιστος τρόπος μετακίνησης. Το εισιτήριο ανά διαδρομή κοστίζει 1,40€ ανεξαρτήτως απόστασης. Δεν υπάρχουν χάρτινα εισιτήρια, θα πρέπει να αναζητήσετε σε οποιονδήποτε σταθμό τα αυτόματα μηχανήματα και να βγάλετε μια κάρτα ακολουθώντας μια πολύ εύκολη διαδικασία, την οποία θα "φορτώνετε" με χρήματα. Το ποσό του ενός εισιτηρίου θα αφαιρείται αυτόματα κάθε φορά που θα μπαίνετε στο σύστημα του μετρό.



Η πρώτη μου βόλτα στην ανοιξιάτικη (σε καιρό και χρώματα) Λισαβόνα μου φέρνει μια σειρά απρόσμενων ευχάριστων εκπλήξεων. Αποφάσισα να αφήσω τον χάρτη στο σπίτι, να μη ρωτήσω, να μη με νοιάζει που θα πάω. Άρχισα να ακολουθώ την όχθη του ποταμού Τάγου, έχοντας ως οδηγό τον υπόλοιπο κόσμο που περπατούσε εκεί. Τα βήματά μου με έβγαλαν σε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σημεία της Λισαβόνας, την εντυπωσιακή πλατεία Πράσα ντο Κομέρσιο (πλατεία εμπορίου), με τα μεγαλοπρεπή κτήρια και την εντυπωσιακή αψίδα Rua Augusta που τιμά την ολική ανακατασκευή της πόλης έπειτα από έναν καταστρεπτικό σεισμό που σχεδόν την ισοπέδωσε το 1755, λειτουργώντας σήμερα ως "είσοδος" στο κέντρο της πόλης.

Με το σημείο αυτό ως αφετηρία, ο επισκέπτης μπορεί να ανακαλύψει ολόκληρο το εμπορικό και ιστορικό κέντρο και τις καλύτερες περιοχές της Λισαβόνας, όπως το Κιάντο, το χιπ Μπάιρο Άλτο με τα νεανικά στέκια και την έντονα εναλλακτική ατμόσφαιρα και την αρτιστίκ και κοσμοπολίτικη Μπάισα. Σ' αυτές τις περιοχές κινούμουν περισσότερο κι εγώ όλες τις μέρες του ταξιδιού μου, εξερευνώντας την αρχιτεκτονική ποικιλία των κτηρίων από γειτονιά σε γειτονιά, τα καταστήματα και τα καφέ, ζώντας και "μυρίζοντας" τα πολλά πρόσωπα της πόλης.






Αν βρεθείτε στη Λισαβόνα Τρίτη ή Σάββατο, κάντε οπωσδήποτε μια βόλτα στη Feira da Landra (κοντά στη Santa Apollonia) όπου στήνεται ένα πολύ ωραίο και μεγάλο υπαίθριο παζάρι από μικροπωλητές και ρακοσυλλέκτες με βιβλία, δίσκους, συσκευές, κοσμήματα, ρούχα και ό,τι άλλο βάλει ο νους σας, χιλιάδες πράγματα από δεύτερο χέρι, συλλεκτικά αντικείμενα και αντίκες. Αν θέλετε όμως να αγοράσετε ή να παζαρέψετε κάτι, είναι καλό αν έχετε κάποιον γνωστό στη Λισαβόνα να τον έχετε μαζί σας και να κάνει εκείνος τις συνεννοήσεις, μιας που, απ' ότι διαπίστωσα, πέρα από τη δυσκολία στη γλώσσα, αν δουν ότι ο υποψήφιος αγοραστής είναι τουρίστας, κοπανάνε στην τιμή.



Πολύ κοντά βρίσκεται η Αλφάμα, η παλαιότερη περιοχή της Λισαβόνας, που κλείνει στα δρομάκια της το διαχρονικό άρωμα και την πιο αυθεντική γοητεία της πορτογαλικής πρωτεύουσας. Δε θα χορταίνετε να βλέπετε τα παλιά σπίτια με τα χαρακτηριστικά πορτογαλικά ζωγραφισμένα πλακάκια στις προσόψεις, να παίρνετε ανάσες στους μικρούς φροντισμένους κήπους και να απολαμβάνετε τη θέα προς τον ποταμό Τάγο και όλα αυτά, ενώ τα κουκλίστικα παλιά κίτρινα τραμ της Λισαβόνας, θα περνάνε συνεχώς από δίπλα σας, όπως και τα μικρά και πολλές φορές αστεία "τουκ-τουκ", που είναι τουριστικά και ταξί μαζί, συμπληρώνοντας μια μοναδική εμπειρία.

Στην Αλφάμα βρίσκεται και ο Καθεδρικός της Λισαβόνας. Κατασκευάστηκε το 1150 στη θέση παλαιότερου αραβικού τεμένους και είναι η παλαιότερη εκκλησία στην πόλη. Προσωπικά, μου θύμισε κάπως την Παναγία των Παρισίων. Μείγμα γοτθικού και μπαρόκ ρυθμού, στο εξωτερικό του ναού δεσπόζουν τα δύο καμπαναριά - πύργοι αλλά και ένα μεγάλο γοτθικού στυλ παράθυρο που θυμίζει λουλούδι. Εσωτερικά φυλάσσεται το βαφτιστήρι του Αγίου Αντωνίου αλλά και τα λείψανα του Αγίου Βίνσεντ, πολιούχου της Λισαβόνας.




Περπατώντας μέσα απ' την Αλφάμα ή τη Μπάισα, μπορείτε να ανεβείτε στο Κάστρο του Αγίου Γεωργίου (Castelo de Sao Jorge). βασιλική κατοικία την εποχή των Αράβων που μετέπειτα πολιορκήθηκε και κατακτήθηκε από τον βασιλιά Αφόνσο Ενρίκες με τη βοήθεια βόρειο-Ευρωπαίων σταυροφόρων - γι' αυτό ονομάστηκε προς τιμήν του προστάτη αγίου της Αγγλίας. Από εκεί, θα απολαύσετε την ωραιότερη θέα στην πόλη και προς τον ποταμό.

Όταν θα θέλετε να πάρετε ανάσες ξεκούρασης από τις βόλτες, οι ωραίες κεντρικές γειτονιές της Λισαβόνας είναι γεμάτες με όμορφα μικρά και μεγαλύτερα καφέ και ζαχαροπλαστεία, όπου απαγορεύεται να μη γνωρίσετε - δοκιμάσετε - λατρέψετε τα πασίγνωστα και κολασμένα γλυκά της Πορτογαλίας, όπως το παστέι ντε νάτα, το μπόλο ρέι (βασιλικό κέικ), το μπόλο ντε μπερλιμ και τις υπέροχες τάρτες γάλακτος και καρότου και άλλα. Θα με θυμηθείτε...



Μία ημέρα του ταξιδιού σας, αξίζει να την αφιερώσετε στο ξακουστό Μπελέμ και την Αγιούντα, με τα πιο ενδιαφέροντα μουσεία, τα μνημεία της UNESCO και την αριστοκρατική ατμόσφαιρα. Ξεκινήστε τη βόλτα σας από τον Πύργο του Μπελέμ (Torre de Belem), ένα πανέμορφο οχυρό του 16ου αιώνα, χτισμένο ιδανικά στην όχθη του Τάγου. Συνεχίστε στο τεράστιο και άψογα διατηρημένο Μοναστήρι των Ιερωνυμιτών (Mosteiro dos Jeronimos), ένα αρχιτεκτονικό κομψοτέχνημα της ίδιας περιόδου, μέσα στο οποίο βρίσκονται και οι τάφοι του Βάσκο ντα Γκάμα και του Φερνάντο Πεσόα. Ο πύργος και το μοναστήρι έχουν κηρυχθεί Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO. Δίπλα, φιλοξενείται και το Εθνικό Μουσείο Αρχαιολογίας, στο οποίο αξίζει να πάτε, κατά τη γνώμη μου, μόνο και μόνο για την αίθουσα με τις αιγυπτιακές αρχαιότητες.





Πολύ κοντά, βρίσκονται το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης Berardo, το πολύ ιδιαίτερο Μουσείο Αμαξών, με τη μεγαλύτερη συλλογή βασιλικών αμαξών του κόσμου και το Ναυτικό Μουσείο. Λίγο πάνω απ' το Μπελέμ, βρίσκεται και η περιοχή Αγιούντα, με τον πολύ όμορφο βοτανικό κήπο και το εντυπωσιακό νεοκλασικό παλάτι.


Πρότασή μου, είναι να πάτε στο Μπελέμ με το τραμ ή με τον προαστιακό σιδηρόδρομο, αλλά να γυρίσετε με τα πόδια. Καθίστε στο πασίγνωστο Pasteis de Belem και ξεκουραστείτε απολαμβάνοντας τα πιο φρέσκα και νόστιμα παστέι ντε νάτα της Λισαβόνας, πιείτε και τον καφέ σας και μετά, ακολουθήστε την απέραντη, πανέμορφη παραποτάμια περαντζάδα που ξεκινάει από τον πύργο Μπελέμ και φτάνει ως το κέντρο της Λισαβόνας. Στο δρόμο, θα βρείτε και το γνωστό Μνημείο των Ανακαλύψεων, που τιμά τους Πορτογάλους εξερευνητές των θαλασσών και θα δείτε από πολύ κοντά και τη Γέφυρα της 25ης Απριλίου, που πρωταγωνιστεί στη θέα από την πόλη προς τη θάλασσα - ιδιαίτερα κατά το ηλιοβασίλεμα. Να έχετε μαζί σας αρκετό νερό.



Αν έχετε στη διάθεσή σας περισσότερες μέρες, αξίζει επίσης να επισκεφθείτε το πολύ όμορφο Πάρκο των Εθνών, κοντά στον μεγάλο σταθμό Οριέντε, το Πάρκο του Εδουάρδου του 7ου στο Σάο Σεμπαστιάο, τη Basilica da Estrela στην ομώνυμη γειτονιά, το μεγάλο Πάρκο Μπέλα Βίστα και το Μουσείο των Φάντο.




Η Λισαβόνα είναι μια πόλη που ευχαριστήθηκα να περπατάω. Αν και ιδιαίτερα τα πρωινά μοιάζει πολύβουη, όπως κάθε πρωτεύουσα, κατορθώνει να μην περνά στον επισκέπτη άγχος ή ανασφάλεια - άλλη μια ομοιότητα που σημείωσα με τη Βαρκελώνη. Είναι σαν η πόλη να σε αγκαλιάζει, προσπαθώντας να σε προφυλάξει από την καθημερινότητα, που, είμαι σίγουρος, αλλιώς θα μας την περιέγραφε ένας ντόπιος. Αυτό το τονίζω ιδιαίτερα, γιατί απ' όσο έως τώρα έχω δει, δεν είναι κάτι που το καταφέρνουν όλες οι πόλεις. Η Αθήνα, για παράδειγμα, θεωρώ ότι περνάει έναν βαθμό καθημερινού στρες και στους επισκέπτες της - θα άξιζε να μου πείτε τη γνώμη σας γι' αυτό το θέμα στα σχόλια.

Όπως περπατούσα, ανηφορίζοντας από τη Σάντα Απολονία στην Αλφάμα κι από κει στο κέντρο ως το Μπάιρο Άλτο, σκεφτόμουν ότι η πόλη αυτή είναι για τον επισκέπτη σαν την ανοιχτή θάλασσα που είχαν μπροστά τους οι Πορτογάλοι θαλασσοπόροι της εποχής των εξερευνήσεων. Με σχετικά λίγα μνημεία-κράχτες στην τουριστική της βιτρίνα, σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, η Λισαβόνα, φύσει πνεύμα ελεύθερο, προκαλεί να την εξερευνήσεις και να χαράξεις δικές σου διαδρομές πάνω σε έναν χάρτη, που σίγουρα, θα καταλήξει σημειωμένος με αρκετά σημεία κρυμμένων θησαυρών.

Απολαύστε το βίντεο και ζήστε κι εσείς στιγμές από την όμορφη Λισαβόνα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου