25 Δεκ 2014

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΟΥ ΦΙΛΟΠΑΠΠΟΥ

25.12.2014

Μέρα Χριστουγέννων με καιρό σχεδόν ανοιξιάτικο. Η πόλη ήταν ήσυχη και ζεστή, Έμοιαζε απαλλαγμένη από έγνοιες και βάρη που κάθε μέρα τη σκοτεινιάζουν κι ο ήλιος ακολούθησε στεφανώνοντας τη γιορτινή ατμόσφαιρα με τις χρυσές του ακτίνες.

Ανεβαίνω συχνά στο λόφο του Φιλοπάππου. Η περιοχή αυτή, μαζί με το Μοναστηράκι, είναι τα σημεία που όποτε αποφασίζω μια βόλτα δίχως αποφασισμένο προορισμό, με τραβούν συνήθως σαν μαγνήτες από τη δύναμη των οποίων δε μπορώ -και δε θέλω- να αποδράσω. Για το λόγο αυτό, μιας και μελλοντικά μοιραία θα δείτε αρκετές αναρτήσεις εδώ από του Φιλοπάππου, έχω αποφασίσει να δίνω από ένα συγκεκριμένο θέμα στο εκάστοτε αφιέρωμα. 

Στη σημερινή βόλτα, ασυναίσθητα, εστίαζα το βλέμμα (και το φακό) μου περισσότερο μακριά, παρά κοντά και έτσι, απόψε, θα δούμε τη θέα από διάφορα σημεία του λόφου.


Έφτασα στο λόφο από τη μεριά των Πετραλώνων, ακολουθώντας με τα πόδια την οδό Αρακύνθου. Από την υπερυψωμένη πλατεία που βρίσκεται απέναντι απ' το χώρο στάθμευσης του θεάτρου Δώρα Στράτου, κατέβηκα στην πίσω μεριά, στην οδό Απολλώνιου και περνώντας την Αγιά Σωτήρα, μπήκα στο λόφο από τη μικρή οδό Λακείου, αφού προσπέρασα τα όμορφα χαμόσπιτα δίπλα στην εκκλησία, που μοιάζουν ξεχασμένο σκηνικό ταινίας του '60. Κάποια στιγμή, θα πούμε καί γι' αυτή την τόσο ιδιαίτερη γειτονιά.


Ο λόφος του Φιλοπάππου, εκτός από το πανέμορφο φυσικό τοπίο, προσφέρει στον επισκέπτη και μια μοναδική αρχαιολογική βόλτα. Είναι, στην ουσία ένας απέραντος, ανοιχτός αρχαιολογικός χώρος, μιας που εκεί βρισκόταν κατά την αρχαιότητα ο δήμος Κοίλης, όπου είχε την αφετηρία του και ο ομώνυμος δρόμος που κατέληγε στον Πειραιά. Περπατώντας τα αναρίθμητα μονοπάτια που χάνονται στη βλάστηση, θα συναντήσετε αρχαίες κατοικίες λαξευμένες στους βράχους, το διατηρημένο τμήμα της οδού Κοίλης, σπηλιές, ερείπια του τείχους του Θεμιστοκλή και άλλα πολλά και συναρπαστικά, ενώ από τη μεριά της Ακρόπολης βρίσκεται και ο περίφημος λόφος της Πνύκας. Εν καιρώ, θα γίνει ξεχωριστή ανάρτηση για αυτά και θα τα δούμε πιο αναλυτικά.



Κάθε βόλτα στο λόφο του Φιλοπάππου είναι μια πραγματική ένεση χαλάρωσης και πνευματικής ανάτασης. Το απαράμιλλου κάλλους φυσικό περιβάλλον και η απόλυτη απομόνωση από τον αστικό ιστό προσφέρουν μια πολύτιμη «αποτοξίνωση», κι όλα αυτά, μόλις λίγα βήματα από το κέντρο της Αθήνας.



Περπατήστε ανάμεσα στα δέντρα, αφουγκραστείτε ανεμπόδιστα τους ήχους των πουλιών και αναπνεύστε βαθιά. Ξεκουραστείτε, πάρτε μαζί σας καλή παρέα, φαγητό, διαβάστε ένα βιβλίο, ακούστε μουσική σε χαμηλή ένταση. Στου Φιλοπάππου όλα είναι πιο όμορφα, φεύγεις αλλαγμένος και απαλλαγμένος και ξέρεις ότι θα ξαναπάς. 



Σχεδόν από κάθε σημείο του λόφου, η θέα της Αθήνας είναι μοναδική. Το βλέμμα απελευθερώνεται από την Πάρνηθα και τον Υμηττό, έως τη θάλασσα - με καθαρή ατμόσφαιρα φαίνεται ακόμη και η Σαλαμίνα. Και φυσικά, δε γίνεται να μη σταθείτε για να θαυμάσετε τους απέναντι λόφους, τα διασημότερα και ομορφότερα τοπία της Αθήνας, τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης και τον Λυκαβηττό.


Κι αν σας βρει εκεί το απόγευμα, η τοποθεσία είναι ιδανική για να απολαύσετε ένα από τα πιο μαγευτικά ηλιοβασιλέματα στην Αθήνα, σαν αυτό που μου χάρισε σήμερα η μεγάλη γιορτή. Ο ουρανός θα βάφεται χρώματα έντονα, μπλέ, πορτοκαλί, χρυσό και ασημί, καθώς η μέρα θα δίνει σκυτάλη στη νύχτα, ενώ παντού μπροστά και γύρω σας, η πόλη θα αρχίσει να φωτίζεται, σαν ένα μεγάλο χρυσό χαλί που κεντιέται και δωρίζεται στα μάτια σας.





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου